De onderwerpen en sub-onderwerpen heb je gekozen resp. vanaf een menubalk bovenaan de pagina en een submenu geheel links. Binnen het onderzoeksgebied HCI (Human-Computer Interaction) wordt dit een 'interactiestijl d.m.v. een menustructuur' genoemd: onderwerpen worden gekozen door een 'afdaling' in een hierarchische ordening van onderwerpen en sub-onderwerpen. Dit bestond al voor het windows-tijdperk maar kennen we tegenwoordig vooral als een horizontale 'menubar' bovenaan het scherm, waar z.g. 'pull-down' menu's uitklappen. Pull-down menu's worden ingezet om schermruimte te sparen maar hebben een groot bezwaar: de keuzes zijn alleen zichtbaar in uitgeklapte toestand. Wil je (snel) met een programma kunnen werken, dan moet je de menustructuur kennen.
Daarom hebben we juist gekozen voor het plaatsen van het submenu links op de pagina: Alle keuzes onder een bepaalde hoofdkeuze blijven nu in het zicht, en hoeven niet onthouden te worden. Dit is een voordeel, maar een mogelijk nadeel is dat men de combi menubar en afzonderlijk geplaatst submenu niet gewend is (in HCI noemen we dat tegen een 'mentaal model' ingaan).

Elke grafische ontwerper weet dat als tekstregels meer dan 12 woorden bevatten, het lezen na enige tijd vermoeiend wordt. Dit heeft alles te maken met de eigenschappen van ons oog (zie het vak HCI). Waarom passen webpagina's dit principe dan niet frequent toe, bijvoorbeeld m.b.v. kolommen? Omdat dit op het web technisch nooit voorzien, en daarom ook eigenlijk onmogelijk is! We hebben een mogelijkheid gezocht en hierbij veel geleerd van de aanpak van web-ontwerper John Weir (www.smokinggun.com). Hij heeft wel een bruikbare 'workaround' gevonden (met enkele beperkingen). Mede hierdoor hebben we toch een pagina kunnen realiseren met kolommen. Voor het automatisch afbreken aan het eind van de regel hebben we zelf iets ontwikkeld (Mozilla/Firefox ondersteunen dat nog niet).

We denken dat de informatie zo leesbaarder is. De kolom-opmaak heeft natuurlijk gevolgen zoals voor afbeeldingen in de tekst. Ook is er bepaalde informatie die buiten de kolommen moet staan, zoals de paginakop en een deel van de navigatie-elementen. We hebben ervoor gekozen deze boven en onder de kolommen te plaatsen op duidelijke 'balken'. Door de kolommen een vaste diepte te geven, wordt lelijk verspringen en/of uit zicht verdwijnen van de balken onderaan de pagina voorkomen. We denken dat het paginabeeld zo rustiger is, en dus prettiger te lezen.

Een gevolg van de kolommen en de vaste kolomdiepte is het z.g. horizontaal scrollen: als er meer tekst is moet naar een 'volgende pagina' gebladerd worden, en desgewenst weer terug. Dit kan d.m.v. het klikken op de buttons onderaan de kolom, of op de tekstkolom zelf (de cursor is een handje op zo'n moment).

Mensen zijn hier niet aan gewend: wel aan vertikaal scrollen m.b.v. de scrollbar. Ook hier hebben we iets dat tegen het 'mentale gebruikersmodel' ingaat. Hoe snel heeft men dit in de gaten? Wordt het geaccepteerd? We hebben duidelijk de tekstbreedte (kolommen) en vaste pagina-indeling, dus de leesbaarheid een hogere prioriteit gegeven. De reden hiervoor is dat onze website informatie moet overbrengen. Bij een ander doel, bijvoorbeeld een stukje entertainment kan de prioriteit anders komen te liggen.

Omdat je tekst het beste leest op een lichte achtergrond, is de achtergrond (gebroken) wit. We hebben gekozen voor donkergrijze letters om het contrast tussen de kopjes, die zwart zijn, te vergroten. Een andere vorm van contrastvergroting is het plaatsen van de kopjes in bold en hoofdletters: hoofdletters lijken groter ook al is de fontgrootte hetzelfde (wat op de pagina's ook zo is). Soms gebruiken we extra een afwijkende achtergrondkleur voor een ander soort contrast, bijvoorbeeld bij citaten of highlights. Dit houdt het letterbeeld rustig (konstant) wat de leesbaarheid ten goede komt, terwijl er toch contrast is tussen inhoudelijk verschillende dingen.

De menubalk en het submenu zijn in duidelijk contrasterende kleuren met de overige tekst gezet: deze zijn juist licht op donker, om het contrast met de tekst zichtbaar te maken. De kleuren zijn volgens een 'analoog kleurenschema' gekozen: dit zijn tinten die dicht bij elkaar liggen, iets wat in de natuur ook frequent voorkomt (denk aan de tintverschillen van gras) en daarom als 'natuurlijk' (niet aandachttrekkend) kan worden ervaren.

Bij de kleurenkeuze is ook rekening gehouden met kleurenblindheid: Dit komt weinig voor maar ca. 8% van de mannen (0.5% van de vrouwen) heeft wel moeite met het onderscheiden van (meestal) rood en groen. Een website om dit te testen is www.vischeck.com, die je laat zien hoe deze (of een andere) website gezien wordt door de ogen van zo iemand.

Bij het indelen van de onderwerpen zijn we uitgegaan van jou als gebruiker. Welke informatie heb je nodig over welke onderwerpen? Dit heet 'user mapping' : niet uitgaan van de interne structuur van de informatie maar van de 'informatiebehoefte' van de gebruiker.

We zijn daarin geslaagd als je niet teveel hebt hoeven zoeken naar waar iets staat.