HOME cs.uu.nl home education contact library calendar search UU.NL
about us research people archive services jobs

informatica 25 jaar! - feestboek

welkom bij het feestboek informatica 25 jaar!

17 bijdragen

index : any year - 1983 - 1984 - 1985 - 1986 - 1987 - 1990 - 2002 - 2003 - 2004 - 2009

any year

Rogue

Toen we onze eerste computer (VAX) hadden was rogue het meest populaire spel; er was trouwens niet veel anders. Omdat het interactief was zorgde het voor een behoorlijke belasting van de computer - zelfs zo dat het andere werk er soms ernstig door belemmerd werd. De systeembeheerder had daarom het spel onbereikbaar gemaakt tijdens werkuren. Om 17.00 uur was het weer beschikbaar en op dat moment gingen zoveel mensen het spel spelen dat de machine dan nergens anders meer voor geschikt was.

Piet van Oostrum

Jurisprudentie voor nakijkers

Tentamenvraag: Geef de definitie van een AVL-boom.
Antwoord van student: een binaire zoekboom waarin iedere knoop een balansfactor -1, 0 of +1 heeft.
Nakijker: je had de definitie van balans moeten geven, dus krijg je niet de volle score voor deze vraag.
Student: Ja, maar zo staat het in het boek.
Nakijker: er zijn andere invullingen van het begrip balans, dus je definitie is niet volledig.
Student besluit de kwestie voor te leggen aan de examencommissie.
Voorzitter Examencommissie als hij de nakijker hoort: Ja, dat klinkt wel redelijk.
Besluit Examencommissie: Student heeft gelijk en de nakijker moet de beoordeling van het werk van deze student in dit licht heroverwegen.

Marinus Veldhorst

Tegenvallende verwachtingen

Een docent geeft een aantal jaren hetzelfde vak over algoritmen. Vanaf het tweede jaar kondigt hij op het laatste hoorcollege aan (en dat ieder jaar opnieuw): een van de tentamenvragen zal zijn:

Geef de definitie van een AVL-boom.

De score die de studenten met deze vraag halen, komt in geen der jaren gemiddeld boven de 7 uit (op een schaal van 1..10). Wat is de oorzaak?:
* Studenten denken van de docent: dat doet ie toch niet.
* Studenten zijn niet aanwezig op het laatste hoorcollege.
* Docent geeft score 7 aan een perfect antwoord.
* Studenten weten niet wat een AVL-boom is.
* Studenten weten niet wat een definitie is.

Marinus Veldhorst

1983

Jubileumboek

Ter gelegenheid van 25 jaar opleiding informatica wordt er een jubileumboek uitgegeven. Een feestboek, maar dan op papier, met een 15-tal lezenswaardige verhalen: een verhaal van Jeroen Fokker over de geschiedenis van 25 en meer jaren informatica-onderwijs in Utrecht, en veel verschillende artikelen waarin verteld wordt over het onderzoek dat "we" doen: hoe het was, waarom we het zo deden, hoe het verder gaat. Erg leuk om te lezen (vind ik), juist ook als je nog niets of heel weinig van de onderwerpen weet. "Fascination for Computation" komt uit met het jubileumsymposium; van harte aanbevolen!

Hans Bodlaender

Niet (meer) te geloven: een handgeschreven syllabus van de prof!

Alles was nieuw in 1983, dus ook een deel van de syllabi moesten nog worden gemaakt. De syllabus voor ‘Inleiding programmeren’ werd door prof. dr. S.D. Swierstra blad voor blad met de hand uitgeschreven. Voor zover ik mij herinner foutloos en zonder doorhalingen in een zeer regelmatig handschrift. Wat een werk moet dat zijn geweest! Het is bijna niet te geloven dat dit nog maar 25 jaar geleden is.
Wat mij van de colleges vooral is bij gebleven dat je bij het programmeren na elke coderegel moest kunnen aantonen (bewijzen!) dat de functie nog voldoet aan de vooraf gedefinieerde pré- en postcondities. Bij de verschillende softwarebedrijven waar ik de afgelopen decennia werkte werd men daar niet echt ‘warm’ van. Helaas komt ‘trial and error’- programmeren nog steeds veel voor!

Mineke den Hollander
LOENEN GLD

`zo leer ik nooit programmeren'

Dit was het jaar waarin bijvakkers (zij niet alleen) in vertwijfeling een Teleac cursus Pascal bestelden. `Op deze manier leren we nooit programmeren'.
En dat terwijl de gekozen notatie van onze hoogleraar misschien wel erg abstract maar echt zo gek niet was. Jaren later gebruikte ik het soms nog.

Joost Helberg, Utrecht

1984

Email with a bang!

Toen ik nog een jonge wetenschappelijke assistent was, kregen we email. Aan een kennis vertelde ik hoe geweldig dat was. Hij keek glazig en vertelde dat ze op zijn werk iets veel beters hadden: fax! Dan kon je hele documenten met plaatjes oversturen.

Een email sturen was niet altijd makkelijk: je moest het hele pad kennen waar de email over ging, en alle tussenstappen werden met uitroeptekens (! = bang) getoond. Veel adressen begonnen met mcvax!, want als email de oceaan over moest ging die langs een Vax van het Mathematisch Centrum (tegenwoordig CWI).

Een email ontvangen was een gebeurtenis: je ging bij een collega langs om te vertellen dat je een email ontvangen had. "Waarvandaan?" werd belangstellend gevraagd, en onthouden - altijd nuttig als je nog eens een email zou willen sturen naar iemand op dezelfde universiteit: dan gebruikte je hetzelfde adres immers en veranderde alleen de loginnaam.

Hans Bodlaender

theologie en recursie

Het jaar waarin ik als student assistent werkcollege gaf aan bijvakkers. Een theoloog had een programmeeropdracht in Pascal op een ongebruikelijke manier opgelost: met recursie. Toen ik hem vertelde dat het heel bijzonder was, begreep hij niet wat ik bedoelde: `dat leek me toch echt het meest voor de hand liggend; heeft dat een naam?'

Joost Helberg, Utrecht

1985

De Prisoners Dilemma wedstrijd

In de vroege dagen van email en internet werd door een Amerikaan op een universiteit in (dacht ik) New York een prisoners-dilemma-wedstrijd gehouden. Je mocht een klein programmaatje insturen (of meerdere) dat een multi-round prisoners dilemma speelt met het aantal ronden gegeven.

Ik had het volgende bedacht: ik stuurde twee programma's in, waarbij de tweede detecteerde wanneer het tegen het eerste speelde en dan al zijn punten weggaf. (Ik had het eerlijk aan de organisator gemeld, overigens.) Jammer was dat ik slechts tweede werd: een ander had hetzelfde gedaan en net een paar punten slimmer geimplementeerd.

Hans Bodlaender

"Wordt de jeugd echt zo rechts?"

In de eerste jaren van de informatica-opleiding te Utrecht waren veel colleges in Transitorium 1 aan de Leuvenlaan (tegenwoordig: Marinus Ruppertgebouw). Daar zaten we met ongeveer 50 studenten informatica op de houten klapstoeltjes van de blauwe, rode en witte zaal.

In het land heerste de mening dat de Nederlandse jeugd niet meer idealistisch en progressief was als vroeger, en daarover stond een artikel in de krant met als kop: "Wordt de jeugd echt zo rechts?". De foto bij dat artikel was van mijn lichting informatica-studenten (lichting van 1984). Ik vraag me nog steeds af waarom juist informatica-studenten als voorbeeld zijn genomen op de foto die bij dit artikel hoorde. Informatica-studenten waren toen (en zijn nu nog steeds) nogal gewoon gekleed, en of je iets aan politieke voorkeur kan zien, dat is zeer de vraag.

1986

Handgeschreven syllabus wordt digitaal

Toen ik in 1986 als typiste bij Informatica kwam werken, was een van mijn eerste taken de syllabus ‘Fundamentele Algoritmen’ van professor Jan van Leeuwen digitaal te vervaardigen. Jan had zijn syllabus in potlood geschreven, zeer netjes, geen punt of komma was weggelaten. Ik dacht dat doe ik wel even. Daar heb ik mij toen aardig op verkeken want indertijd werd gewerkt met NROFF, een teksteditor binnen de Unix systemen. Na het aanleren van NROFF kwam LaTeX. In de 15 jaar bij Informatica heb ik heel wat kennis opgestoken en hier profiteer ik ook weer van nu ik bij Natuurkunde werk. Piet van Oostrum is nog steeds bereid om mij af en toe te helpen met LaTeX problemen.

Wanda Verweij

1987

hardware headaches -- VAX

In 1987 werd in februari mijn dochter Loura geboren ; op donderdag
had ik ouderschaps-verlof. De VAX-750 liep op zijn laatste benen.

Die VAX stortte vaak in en natuurlijk altijd precies op donderdag.
Dan ging ik met baby in de draagzak en luiers, fles, melkpoeder,
doekjes en reiswieg in een rugzak naar de Uithof om de zaak
recht te breien.

Met dank aan secretaresses en enkele studenten voor wie de baby
een leuke afleiding was, wachtend op de fsck van de VAX ...

Henk Penning

1990

Kerststol met rode wijn

De vakgroep (het instituut, het departement) houdt al lange tijd een kerstlunch voor haar medewerkers (m/v). Tegenwoordig is dat meestal een warm en koud buffet op een andere plek dan de werkplek (Het Oude Tolhuis, Landgoed Oostbroek, ...). Eind jaren 80, begin jaren 90 was de kerstlunch altijd in het Kruytgebouw, net om de hoek van CGN. Dat was een gewone broodmaaltijd met twee toevoegingen: kerststol en rode wijn. Dat is een merkwaardige combinatie, maar eigenlijk vond ik het wel lekker samen, en voor mij was dat kerst bij de vakgroep. Helaas verdween die jarenlange traditie toen we overgingen op de warme maaltijd met wijn als kerstlunch, een veel meer gewone combinatie.

Marc van Kreveld

2002

Waar was je op het moment dat...

Op 6 mei 2002 hield het departement informatica een "onderzoeksdag". Zoals dat heet "op de hei", dat is in Woudschoten, gaf elke onderzoeksgroep een praatje over hun recente onderzoek. (Dat was trouwens de laatste keer dat we dit instituuts-breed hebben gedaan). Tijdens het afsluitende diner ging er een gerucht rond, dat een beetje al te sterk leek om waar te zijn. En je zit tenslotte op de hei, dus je gaat niet gelijk surfen. (Dat was trouwens de laatste keer dat er nog geen wireless was bij dit soort gelegenheden).
Pas bij de koffie achteraf ging de TV even aan. Tjee, het gerucht was echt waar!

Jeroen Fokker

2003

Aforismen

Ik schat dat een ieder kan raden welke ex-disciplinegroepsbestuurder schuil gaat achter onderstaande aforismen:
- Deze discussie genereert meer warmte dan licht
- Ik erger me dood aan zo'n man als Balkenende. Hij is net een neuraal netwerk dat ad random zinnen genereert uit een database met 100 woorden
- Beeld van wiskundigen: Allemaal wereldvreemden en verder houden ze alleen van invarianten
- In Twente bracht juffrouw Jannie altijd de thee rond, dan maakte ze ook altijd een praatje. Dat ging goed tot dat zij over haar kinderen begon. Op de vraag of ik ook kinderen had heb ik geantwoord: "Nee, wij hebben katten". Het contact is nadien alleen nog zakelijk voortgezet.
- Sommigen zijn niet alleen in staat van een mug een olifant te maken, zij kunnen soms hele kudden verwekken.
- Als er iemand op de gang loopt die ik niet ken, dan is dat een zakkenroller tot het tegendeel bewezen is.
- Over de verhouding instituut en faculteit / bij de vorming van de Bèta-faculteit: de vraag is niet of het kind al voldoende volwassen is om zelfstandig door het leven te gaan, wij dachten eerder dat de ouders maar eens naar het bejaardentehuis moesten.
- Wiskundigen zijn net Zuidafrikanen: ze kruipen bij elkaar, zetten paarden en ossewagens in een kring en houden zich verre van de buitenwereld.
- waarmee mijn stelling weer eens bewezen is dat, als ik moegestreden het hoofd in de schoot leg, juist dan de zaken in beweging komen.

Wilke Schram

2004

Blikje met Snoep (denk ik)

Toen ik in 2004 bij het departement kwam was het gewoon om een blikje met snoep of een frisdrankje te geven aan de nieuwe werknemer. Ik werd destijds zeer welkom ontvangen en heb altijd goede herinneringen aan mijn eerste ontmoetingen met Wilke, Sandor, systeembeheer, en al mijn OenI collega's. Ook het maken van de foto was zo gepiept en binnen 3 dagen was ik opgenomen in de familie. Door alle drukte van de eerste dagen ben ik er niet aan toegekomen het vrolijk ingepakte blikje met snoep uit te pakken.

Nu is het vrolijk ingepakte blikje nog steeds te bewonderen op mijn kamer en heb ik mij voorgenomen het uit te pakken op de dag dat ik de faculteit verlaat. Ik vermoed dat als ik in 2044 met pensioen ga, het uitpakken een vrolijk moment wordt. Ik hoop alleen dat de snoepjes enigszins houdbaar zijn.

Slinger Jansen

2009

Feest is dansen!

Op 15 januari was er het feest voor medewerkers en studenten van ons departement. Lekker eten en dansen, informeel contact en goed georganiseerd.
Compliment!

Celia Nijenhuis
valid-html401 webmaster@cs.uu.nl, Thu, 23 Feb 2012 12:02:59 +0100 ← Departement Informatica, Universiteit Utrecht